Eftir puð og svita í allan dag verð ég að bíta í það súra epli að ég þarf að fara aftur í byggingavöruverslunina. Ég mun ekki geta lokið verkinu án kúbeins.
Ég gat ómögulega munað hvað kúbein er á frönsku fyrr en ég fór í gegnum plássið í heilanum sem geymir innbrotsþjófaorðaforðann. Þar fann ég hindarfótinn blessaðan. Skrýtið að hann skuli frekar kjósa að vera þar.
Ég ákvað að vera rosa bloggari og taka myndir af framkvæmdunum, svona fyrir og eftir. Hins vegar get ég engu lofað um það hvort ég birti þær einhvern tímann, ég er nefninlega dálítið mikið fyrir að ákveða að vera eitthvað rosa, en standa svo ekki við það.
En ég er þó harðákveðin í að taka rosa myndir af mér í Afríkukjólunum með aðstoð nýju speglahurðanna sem ég ætla einhvern veginn að koma hér upp.
Konan í byggingavöruversluninni byrjaði á að tala alltaf við manninn minn sem kom með sem burðardýr. Þegar hún fór að tala um leiðréttingar á hæðamismun með cales ákvað ég að benda henni kurteislega á að hún ætti frekar að tala við mig, enda væri það ég sem myndi sjá um verkið. Arnaud kinkaði kolli og sagðist elda rosalega góðan mat (well… hann hélt haus og í raun mætti segja að ég hafi líka gert það, hvað er ég eiginlega að gera með manni sem skrúfar ekki upp skáphurðir fyrir mig, ha?). Við konan ræddum svo um cales og fleira spennandi varðandi uppsetninguna. Hún endaði þó á að horfa á mig og spyrja grafalvarleg hvort ég fengi enga hjálp. Ég ákvað að róa hana niður, jú jú, fullt af handy körlum í kringum mig, ég fæ áreiðanlega hjálp. Verst að handy karlarnir mínir eru í fríi. Í versta falli verð ég þá bara með hurðalausan skáp í ágúst, ég trúi ekki öðru en að ég ráði við að skrúfa innvolsið saman og setja upp.
Lifið í friði.
Nei, það er náttúrlega allt of flókið fyrir konu að skrúfa saman skáp, það veit hvert mannsbarn…
Hvernig gastu stillt þig um að gelta ekki?
iss, þú rúllar þessu upp. hlakka til að sjá myndir:)
Sko, þetta eru fjórar rennihurðir með tilheyrandi rennum sem þarf að skera af og tryggja að séu beinar. Þetta verður enginn hægðarleikur skal ég segja ykkur. En ég gelti ekki einfaldlega vegna þess að ég var búin að sigta þessa konu út sem góðan starfsmann sem vissi hvað hún var að tala um þegar ég fór á dögunum í fyrstu rannsóknarferð. Hún er ein af þessum sjaldgæfu starfsmönnum sem hefur áhuga á starfinu og gefur ráðin án þess að vera beðin um þau. Dýrmætt á þessum síðustu og verstu tímum. Og ég er orðin vön því að vera álitin veikara kynið, því miður kannski…
Jahjerna!! Er kúbein ‘HINDAR-fótur’ hjá ykkur? – Fallegt!! – og jafn-kýrskírt sem ‘út úr KÚ’ hjá okkur!
Mér líkar vel hvernig þið, hjón. hagið verkskiptingu.
Hversvegna ætti þér að ganga verr en makanum að púsla saman IKEA-dóti? Konan er af Seigara kyninu – því sem setur saman hreiðrið.
Forréttinndi
xxx-a.p.
Sko, þegar ég fæ svona konur-eru-veikara-kynið attitúd þá rétti ég ósjálfrátt úr mér, spenni brjóstvöðvana og geri mig breiða. Það hefur alltaf tilætluð áhrif í því að sljákka í viðmælandanum…
Júbb, ég gerði nú einmitt það. Setti m.a.s. held ég upp stórkarlalegan tool-guy svip í leiðinni.
Sælar kæru nöfnur!
Nú eru liðin 6ö – sextíu – ár síðan undirrituö kynntist hugtakinu ‘fyrsta konan sem…’
Enn er frétnæmt er ‘fyrsta konan’ fær þokkalega launað job!
Haldið stríðinu áfrsm! – það hefur enn bara staðið dulítið á aðra öld
xxx-a.p.
Við höfum hnefann á lofti.