Ég er alveg sannfærð um það að fjallgöngur eru mun háðari því sem gengur á í kollinum á manni en líkamlegu formi. Ég held að allir geti ákveðið að komast á tind og bara komist á tindinn. Efakorn í hausnum getur hins vegar orðið til trafala. Hugurinn ber þig hálfa leið er líklega bara hálf sagan. Í mínu tilfelli ber hugurinn mig að minnsta kosti alla leið.
Lifið í friði.
ég er sammála þessu, ég hef séð fólk í ágætu líkamlegu formi gefast upp og fólk í lélegu formi seiglast áfram.
Hugurinn ber mann alla leið, og allskonar útúrdúra líka…
Einmitt, að minnsta kosti alla leið og jafnvel eitthvað lengra en það, sko.
Fjallgöngur minna mig alltaf á goðsögnina um Sísyfos.
Ég fer helst ekki á fjöll en finnst afar þægilegt að horfa á þau.
Hefurðu nokkurn tíma til að sækja bók/bækur og sötra kaffi í Mosó?
Oh, Ævar Örn, ég var einmitt að hugsa til ykkar í gær. Ég er ekki alveg viss, kannski milli tveggja transfera með túrista á morgun? Ca upp úr 18?
Einar: Það er nokkuð til í því, erfitt að sjá tilgang, en það er einmitt eitthvað svo töfrandi við að gera tilgangslausa hluti.
Á morgun; sunnudag, semsagt? Ef svo, þá er það fínt. Eða í dag, laugardag? Hm, verð heima hvort heldur er.
Ég meinti í dag, sunnudag. Ég reyni að koma, fer eftir því hve vel gengur að lóðsa túristana.
Æ, ég klúðraði þessu í dag. Verð í sambandi á morgun.
Hey, ekkert mál – ég reikna með að þú sjáir emilinn minn, sendu mér póst m. gsm-númeri sem hægt er að hringja í… nú eða sendu mér sms – ég er í skránni…
æ