Sarpur fyrir maí, 2008



blúbb

Svo þreytt en get ekki farið að sofa, er alltaf hægt að lesa meira og meira meir’í dag en í gær? Ég hef á tilfinningunni að höfuðið á mér sé gersamlega að springa, hátíðnisónninn hefur hækkað.

Lifið í friði.

skrekkur

Mig langar ekki í próf þar sem ég má hafa gögnin. Martraðirnar ganga út á mig að fletta í bókum og lesa og svo er tíminn úti og ég hef ekkert skrifað.
Ég hef ekki fengið leiðréttingar á verkefnum sem áttu að berast í pósti. Ég mun redda mér með óleiðréttum úrlausnum mínum ásamt réttri úrlausn frá kennara en ég hefði alveg viljað sjá athugasemdirnar, þær eiga það til að varpa ljósi á nemandans villu vegar. Kannski koma þær á morgun, kannski ekki.

Hins vegar gleður það mitt litla hjarta að fara í dag í fyrsta göngutúrinn í alvöru hita og sól í dag. Það verður gaman. Alltaf kemur þó sama vandamálið upp þegar veður skipast svona drastískt í lofti: Í hverju á ég að vera?

Lifið í friði.

gott er í sólinn’að gleðja sig

Ég fór út áðan berfætt í sandölum. Og veðrið leyfir það algerlega. Nú finn ég á mér að það er komið, sumarið. Ekki aftur flauelsfrakki fyrr en í haust.

Lifið í friði.

ekki fyrir alla

Þetta er bara fyrir þau ykkar sem kunna frönsku:

Hugmynd að nafni á fransk-íslenskum dreng væri Hörður Hávar.

Lifið í friði.

afdrifarík ákvörðun

Ég er að taka mjög afdrifaríka ákvörðun. Eða réttara sagt, ég þarf að gera það. En ég get það ekki.

Þetta truflar lestur og pælingar í fokking orðhlutum. Mig langar óheyrilega mikið til að sitja úti á terrössu með vinum eða ástkærum eiginmanni eða bara einhverjum að slúðra og blaðra og helst að hella í mig einhverjum skrautlegum kokkteilum eða calvadosi.
Mig langar ekki til að vera svona kvíðin. Ég vildi að það væri núna viku síðar. Þó ég muni væntanlega ekki sitja að sumbli þann dag því ég þarf að fokking vinna daginn eftir.

En ég verð þá búin í fokking prófunum.

Fokk hvað þetta er leiðinlegt ástand.

Lifið í friði.

tvær

Ég er búin að fá tvær auglýsingar í tölvupósti sem varða mæðradaginn. Hann er, minnir mig, 25. maí. Ég ætla að telja auglýsingarnar fram að því.
Á þessu heimili höldum við aldrei upp á svona markaðssettar „hátíðir“, valentínus, mamman, pabbinn, konan, bóndinn, allir þessir dagar eru markleysa. Ég fékk ekki blóm á konudaginn síðasta og ó, haldið ykkur fast, ég þjáðist ekki neitt. Enda fæ ég nokkuð reglulega blóm frá manninum mínum, á dögum þar sem það kemur mér virkilega á óvart og þar sem ekki hefur verið hamrað inn í okkur bæði með öllum tiltækum ráðum að ást okkar þurfi einhvers konar staðfestingar við einmitt þennan ákveðna dag.

Hins vegar langar mig töluvert mikið í i-pod (sem var önnur auglýsinganna tveggja), spurning hvernig ég á að stinga þeirri hugmynd að manninum mínum að koma mér á óvart með i-pod einhvern daginn, í staðinn fyrir blóm af markaðnum?

Dagurinn í gær var með þeim lengri, fór út klukkan átta að morgni, kom heim hálfeitt um nótt. Er afar tuskuleg (Ég skrifaði fyrst tussuleg en fannst það svo of gróft fyrir lesendur. Það er ekkert gróft í mínum huga en ég er tillitsöm og ber virðingu fyrir viðkvæmninni í ykkur teprurnar ykkar.) í dag og þar að auki farin að kvíða svo mikið fyrir prófunum að ég skil ekki stakt orð í því sem ég er að lesa. Fór í heitt ilmandi bað og fékk mér góðan hádegisverð og bætti steinefnum í töfluformi við. Sjáum hvort það hefur áhrif á panikástandið í Copavogure.

Lifið í friði.

hjúkkurnar

Þau láta ekki að sér hæða, hjúkrunarfræðingarnir. Vísa í orð Vésteins, þetta er gott fordæmi og sýnir að yfirstjórnir fyrirtækja og stofnana geta ekki breytt fyrirkomulagi án samþykkis starfsfólksins, svo lengi sem starfsfólkið sýnir fullkomna samstöðu um að neita að samþykkja breytingarnar. Ergo: vinnandi fólk hefur ákvörðunarvald sem það getur nýtt sér. Viljinn er allt sem þarf.

Og svo vildi ég bara láta mig og ykkur vita að

ÞAÐ VERÐUR GOTT VEÐUR Í DAG

ÞAÐ VERÐUR GOTT VEÐUR Í DAG

ÞAÐ VERÐUR GOTT VEÐUR Í DAG

HANN HANGIR ÞURR

HANN HANGIR ÞURR

HANN HANGIR ÞURR

Lifið í friði.