Sarpur fyrir janúar, 2012

skítur

Ég ætlaði mér að fara í hesthúsin í París (já, það er ALLT til í París, efaðistu nokkurn tímann?) og sækja hrossaskít og fara og blanda í beðin í garðinum. Þetta var plan laugardagsmorgunsins.
Nú er klukkan orðin 11 og ég er enn á náttkjólnum. Að vísu búin að halda áfram hreinsun og tilfæringum á heimilinu, sem hófst með djúphreinsun baðherbergis og fleira í gær. Krakkarnir voru nefnilega heima vegna jarðarfarar í gær, ásamt félögum sem komu í pössun og ég nennti ómögulega að grúfa mig yfir tölvuna. Ákvað heldur að drífa í alls konar hlutum sem voru farnir að leggjast á sálina og tók algert æðiskast hérna. Nú sveiflast ekki lengur ryk í dræsum í loftræstingarristinni, útrunnin lyf fóru í endurvinnsluna, dót og drasl sem safnaði ryki öllum til ógagns fer á haugana… Ég ákvað að ímynda mér að ég væri að fara í íbúðaskipti og þrífa eins og ég geri þá. Mjög góð aðferð, hvílík hreinsun. Ég er ekki búin, af nógu er að taka hérna. En þar sem ég tilkynnti fjölskdyldufólkinu að ekki yrði þrifið hér aftur fyrr en í júlí, bíður það. Enda er ég ekkert að fara í íbúðarskipti, fyrr en í fyrsta lagi þá.
En ég er sumsé enn hér á náttkjólnum og vindurinn lemur gluggahlerunum til og rigningin virðist ekkert ætla að taka enda og ég er eiginlega að koksa á þessu plani. Má maður ekki alveg fresta svona dæmi? Ég þarf líka að lesa fullt af skólaefni og það hentar ágætlega að vera undir teppi að lesa í svona veðri. Jú, ég held ég taki ráðum ykkar og geri það bara. Ha? Ekki ykkar ráð? Æ, mér er alveg sama, ég ætla samt að gera það.
Ef ég væri á Íslandi, myndi ég samt líklega alvarlega íhuga að sækja skít og fara með hann og kasta honum í grjóthlaðna veggi. En ég er hér og auðvelt að segja svona þegar maður er langt í burtu, svo ég þegi bara. Og les skólabækur. Þæg og góð.

Lifið í friði.

Gleðilegt ár!

Þá má þetta ár byrja, það er ekkert hægt að byrja það meðan maður er enn á fullu í jólunum, en nú er þeim loksins lokið.

Fyrsti dagur á bókasafninu í dag.

Hafragrauturinn er tilbúinn.

Rannsóknargögnin eru komin ofan í tösku. Og iPodinn, með nokkrum óíheyrðum Víðsjárþáttum, fyrir metróferðina.

Endilega, lestu fyrsta knúz ársins, hér.

Lifið í friði.