Skil

Mér finnst bráðnauðsynlegt að tilkynna lesendum mínum (báðum) að ég er að skila af mér Meistararitgerðinni um helgina. Þetta er heljarinnar dútl á lokasprettinum, en ég held ég geti verið nokkuð örugg um að ég fái að útskrifast í vor.

Ég byrjaði í Þýðingafræðináminu árið 2008. Þegar ég innritaði mig í námið, var brjálað að gera hjá mér í ferðabransanum, en ég hafði frétt af þessu námi og ákvað að þetta hlyti að vera eitthvað sem ég ætti að gera. Ég var nefnilega með smá áhyggjur af því að vera í ferðabransanum án þess að hafa til þess nokkra menntun, en ég hef verið bögguð vegna þess, af Íslendingum. Vegna áreitis frá Félagi íslenskra leiðsögumanna tók ég orðið leiðsögn út af vefsíðunni minni. Íslenskir leiðsögumenn með próf í leiðsögn um Ísland þoldu ekki tilhugsunina um litla konu í París að þykjast vera leiðsögumaður. Ég skil að vissu leyti áhyggjur af lögverndun starfsheita en persónulega hef ég fulla trú á því að fólk geti alveg gert hluti mjög vel án þess að fara í gegnum nám. Og mér finnst meira spennandi að leyfa fólki að gera hlutina vel, en að vera að einblína á prófgráður.
En. Semsagt. Einhver sagði mér eitthvað um þýðingafræðin og mér fannst einboðið að skella mér í það nám, svo ég gæti þá alla vega sagst vera með próf þegar ég  tæki að mér þýðingar. Ég var líka með það í huga að kynnast þýðendum á Íslandi, enda finn ég eiginlega best fyrir fjarlægð og einsemd þegar ég er að þýða.

Um haustið 2008 skráði ég mig sem sagt í kúrsa á BA-stigi í íslensku og þrælaði mér í gegnum hljóðfræði, beygingar og orðmyndun og fleira skemmtilegt. Vinum mínum fannst ég snarklikkuð, það væri sko alveg nóg að gera hjá mér þó ég færi ekki að bæta þessu ofan á allt hitt. Börnin voru þá 4 og 6 ára gömul og eins og ég sagði áðan var slatti að gera í ferðabransanum, enda allir í afneitun á að góðærið væri að springa í andlitið á sjálfu sér. Þar til í október. Ég gekk um Mýrina með fjóra Íslendinga þarna rétt í byrjun október. Þau voru í losti yfir verðinu sem vísa setti á bjórkollurnar og eftir að þau komust aftur heim fékk ég enga viðskiptavini í langan, langan tíma. Jú, reyndar kom Hamrahlíðarkórinn síðar í október, en það ferðalag hafði verið skipulagt löngu áður og dagskráin var svo mikil að það hefði verið ömurlegt fyrir þau að hætta við. Ég man hvað það var fríkað að sitja í rútunni og þau öll með nesti, flatkökur og kókómjólk. Ég hafði aldrei fengið viðskiptavini með nesti áður, held ég. Og ég gleymi ekki hvað það var tilfinningaþrungið móment að sjá þau í þjóðbúningum að syngja í Notre Dame. Fulltrúar lands sem var á hausnum, ónýtt. Og þau svo frábær og falleg. Vá, hvað maður var nú bljúgur þá.

Já. Semsagt. Ég hef alltaf sagt að það hafi verið verndarengillinn minn sem leiddi mig til þess að skrá mig í námið. Ég veit ekki hvað hefði orðið um mig þarna í nóvember og desember 2008, ef ég hefði ekki getað legið á kafi í hljóðfræðiverkefnum og fleiru skemmtilegu.

Og þessi örstutta tilkynning er orðin of löng, en nú er ég sem sagt búin. Eða þannig. Þið vitið. Næstum búin. Og í gegnum námið hef ég kannski ekki beint kynnst mörgum samnemendum, þar sem ég var bara með í anda. En þó hef ég komist í samband við nokkra þýðendur, fengið að kynnast frænku minni sem er doktor í íslensku þegar maðurinn hennar kenndi mér einmitt blessaða hljóðfræðina og síðast en ekki síst atti Gauti mér út í að prófa að þýða skáldverk. Og nú eru komnar tvær franskar skáldsögur út í minni þýðingu. Rannsóknin eftir Philippe Claudel þarna 2011 og nú um daginn kom út hin þrælskemmtilega og spennandi bók Í trúnaði eftir Hélène Crémillon. Ég er enn dálítið hissa. Ég hélt í alvöru talað að ég gæti þetta ekki. Þýtt bókmenntir. En mér finnst það meiriháttar gaman og ég vona að ég nái því að fá að þýða amk eina bók á ári héðan í frá.

Í trúnaði

Þegar maður klárar svona verkefni, verða kaflaskil. Nú þarf ég að taka aðeins til hjá mér og finna út úr því hvernig framhaldið verður. Eins og er, bögglast í mér hugmyndin um að halda áfram að vera Parísardaman því það er náttúrulega skemmtilegast af öllu. Þýða eina skáldsögu á ári og verða mér úti um aðeins fleiri nytjaþýðingar, en undanfarið hefur verið ógurlega lítið að gera í þeim. Ég veit samt ekki alveg hvernig ég á að snúa mér í því, allar ábendingar vel þegnar.

Nú ætla ég að halda út í vorið og svei mér ef ég kaupi mér ekki bara ís í dag!

Lifið í friði.

14 Responses to “Skil”


  1. 1 Þorbjörn 4 Maí, 2013 kl. 11:01 f.h.

    Til hamingju með skilin! Við höfum gott af kaflaskilum í lífinu.

  2. 2 parisardaman 4 Maí, 2013 kl. 11:03 f.h.

    Já, ég er mjög sátt við að fara nú í gegnum kaflaskil. Takk!

  3. 3 Harpa Jónsdóttir 4 Maí, 2013 kl. 11:05 f.h.

    Til hamingju með þetta allt saman!

  4. 4 Arngrímur Vídalín 4 Maí, 2013 kl. 12:40 e.h.

    Til hamingju! Það er mikið verk að klára meistararitgerð. Ég hefði verið til í að sjá kórinn.

  5. 5 Nafnlaust 4 Maí, 2013 kl. 1:07 e.h.

    Sem ég sit hér sveitt við ritgerðarsmíð (ekki mastersrigerð þó) eygi ég von um að þetta klárist allt nú einn daginn! Innilega til hamingju mín kæra og gangi þér vel á nýrri braut 😉

  6. 6 Guðrún C. Emilsdóttir 4 Maí, 2013 kl. 1:07 e.h.

    Þetta átti nú ekki að vera nafnlaust …

  7. 7 Guðlaug Hestnes 5 Maí, 2013 kl. 9:46 e.h.

    Innilega til hamingju með skilin, en ekki hætta að vera Parísardama. Kær kveðja.

  8. 8 hildigunnur 6 Maí, 2013 kl. 10:55 e.h.

    bíddu tveir lesendur og átta komment (ókei frá sjö mismunandi…) Til hamingju með skilin enn og aftur, mín kæra 😀

  9. 9 Kristín í París 7 Maí, 2013 kl. 6:29 f.h.

    Ég hef greinilega algerlega vanmetið umferðina hingað. Reyndar koma kannski einhverjir frá facebook 🙂
    Þakka hamingjuóskir, nú er ritgerðin algerlega farin frá mér og ég get ekkert gert annað en að bíða eftir einkunn.

  10. 10 ella 7 Maí, 2013 kl. 11:09 e.h.

    Dugleg stelpa! Gott hjá þér.

  11. 11 Linda Björk 22 Maí, 2013 kl. 5:01 e.h.

    Og er eitthvað að frétta?

  12. 12 Heiða 31 Maí, 2013 kl. 7:49 e.h.

    kom ekki frá feisbúkk, en verð að viðurkenna að mín bloggframleiðsla og -neysla hefur verið í sögulegu lágmarki fyrrihluta 2013. Í mínu eigin bloggátaki tekur lestur annarra blogga líka við. innilega til hamingju með master. finnst þér þú ekki miklu gáfaðri allt í einu? (mér fannst það nefnilega í smá tíma eftir að skrifum lauk…)

    • 13 Kristín í París 4 Jún, 2013 kl. 7:45 e.h.

      Júhú, ég er sko miklu gáfaðri og betri á allan hátt 🙂 Og svo fékk ég líka 9 fyrir þetta! Jibbíjeij!


Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

Tengist við %s





%d bloggurum líkar þetta: